Onze Oude Boerderij

Versie 18 februari 2002

Waar vind je nog een betaalbare boerderij?
Niet via een zoekopdracht bij een makelaar. 1 januari 2000, een minuut of 10 in het nieuwe jaar moet ik het geroepen hebben:" Dit wordt het jaar van de Boerderij!!!".

Droom...
En jawel via het vrijblijvend aanbod vond Jacqueline onze droom, tijdens een van haar internet zoektochten op de pagina van een makelaar uit Apeldoorn.
Een bezichtiging via de verkopende makelaar was zo gemaakt. Die eerste indruk zal ik niet gauw vergeten, niks is goed en wat een puinzooi, vochtig, muf, te kleine deuropeningen en een zee van kleine vertrekken.

 

 

Grond...
Nou maak je geen zorgen genoeg, maar goed dan heb je er wel bijna 7000 m2 bij. 
Dat is net zo groot als onze vorige nieuwbouwwijk maar dan met een woninkje of 80 er op. 
We hebben het uiteindelijk met 6.900 vierkante meter erbij gekocht...
Hier de ligging van onze 200 jaar oude dame. Op de voorgrond nog juist het talud van de Wetering. Van natte voeten hoeven we dus geen last te hebben, evenals droogte, even een pompje erin en klaar is klara.
Fikkie stoken zonder schuldgevoel!
Wij zijn beiden opgegroeid in kleine dorpen. Dat knusse en iedereen-kent-iedereen moet je liggen, maar je fiets hoeft niet op slot en goeiedag zeggen is verplicht.

Na een keer een huisje uit 1930 te hebben verbouwd wist Eugène het zeker: een onverbouwde boerderij met veul grond. Niet dat we paardenliefhebbers zijn, maar ruimte en kunnen fikkie stoken zonder schuldgevoel dat de buren in de rook zitten hebben zo hun waarde.

 

Huisdieren...
En over huisdieren hoef je je geen zorgen te maken, ongeveer elke balk barst van de houtworm en de muizen zijn verbaast, zo niet verontwaardigd dat je hun inmiddels als territorium  beschouwde vertrekken ontheiligd. Deze ton met kippenvoer moet hebben aangevoeld als het pakhuis van dagobert duck voor de zware jongens.
Grand prix...
Niet goed hout weg....Dat moeten onze houtwormen denken die een "worm grand prix" houden in onze balken... 
Als het stil is buiten, hoor je ze racen. Wacht maar tot de Emster "wormbusters" komen. Het is de bedoeling de grote balken te handhaven, de dunnetjes zitten helemaal tjokvol wormen en worden dus binnen kort gecremeerd...

Links zie je de "hilde" zeg maar een soort peuterzoldertje boven de kalverhoek op de deel. Een ideale plek voor mensen met een bord voor de kop: hoe vaak ik daar m'n kop heb gestoten...

Schouw in de woonkamer
Een markant bouwwerk in de boerderij is de schoorsteen. In die tijd waren er nog geen lateien of stalen liggers. Gewaterd eiken was er wel. De eerste gedachten die bij je opkomen zijn die van schoorsteenbranden: 150 jaar geleden was er nog geen aardgas, je moest je fikkie dus niet te hoog maken anders ging je dragende constructie in vlammen op. 

Jammer van het stukje constructie geschiedenis, maar de schouw heeft een eerlijke kans gehad: Na een paar keer m'n kop goed te hebben gestoten was ik het ineens goed zat, we hadden hier trouwens de bijkeuken gepland.

 

Zolder woonhuis..
Grof geschat een meter of 8 hoog reiken de sporen tot in de nok. Aragnafobia Nijbroek, een grote zee van spinnenwebben en de bekende gele vlekjes (zaagsel hoopjes) van onze overige 23.145 huisdiertjes.
Die piramide is de gemetselde schoorsteen. Hij meet 2 bij 2 meter bij de doorvoer naar beneden. Die moet eruit, dat gaat me nog een klus worden....De kap bestaat uit een redelijke en een minder redelijke helft. De laatste gaan we -met behulp van onze huis aannemer- vervangen.
Terug naar startpagina Boerderij